مقدمه: سبک های دلبستگی والدین اثرات فراوانی بر سبک دلبستگی فرزندان دارند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش عوامل اثرگذار بازدارنده و تسهیل گر در سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرای والدین بر انتخاب سبک دلبستگی فرزندان انجام شد.روش پژوهش: این مطالعه یک پژوهش کیفی با رویکرد نظری مبنا بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد 25 تا 40 ساله مراجعه کننده به کلینک آتیه شهر تهران در 1400 بود که از بین آنها 60 نفر انتخاب و سپس از بین این 60 نفر، 25 نفر که شرایط ورود به پژوهش را داشتند به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها به صورت همزمان جمع آوری و به روش گراندد تئوری کدگذاری (باز، محوری وگزینشی) و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که عوامل اثرگذار شامل: 38 طبقه اولیه،4 طبقه اصلی و یک طبقه مرکزی در فرایند تبیین سبک های دلبستگی والدین در تعیین سبک دلبستگی فرزندان استخراج گردید. 4 طبقه اصلی شامل بستر لغزان امنیت، تکاپو برای انسجام جسم و روان از مسیر قدرت، پیچ و خم مسیر، و چتر حمایتی بودند.نتیجه گیری: در راستای انتخاب سبک دلبستگی فرزندان در خانواده با دو والد ناامن، باید به مولفه های بستر لغزان امنیت، تکاپو برای انسجام جسم و روان از مسیر قدرت،پیچ و خم مسیر، چتر حمایتی توجه گردد.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

چکیده فارسی: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های فرزندپروری ادراک شده و سبک های دلبستگی در پیش بینی صمیمیت زناشویی زنان متاهل انجام شده است. طرح پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. به این منظور، 288 نفر از جامعه زنان متاهل طلبه حوزه علمیه قم در سال تحصیلی 1396-1397 به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و به پرسش نامه های سبک های فرزندپروری یانگ (YPI)، سبک های دلبستگی کولینز و رید (AAS) و صمیمیت زناشویی اولیاء پاسخ دادند. در تحلیل داده ها، از آزمون همبستگی و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که بین سبک های فرزندپروری ادراک شده خودگردانی و عملکرد مختل، گوش به زنگی و بازداری و سبک دلبستگی ایمن با صمیمیت زناشویی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین سبک های فرزندپروری بریدگی و طرد، محدودیت های مختل و سبک دلبستگی اضطرابی با صمیمیت زناشویی، رابطه منفی و معنادار برقرار است. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام بیانگر آن است که سبک فرزندپروری ادراک شده محدودیت های مختل، گوش به زنگی و بازداری و نیز سبک دلبستگی اضطرابی در مجموع 31 درصد از واریانس صمیمیت زناشویی را پیش بینی می کنند. این یافته ها به خوبی نقش مهم سبک های فرزندپروری ادراک شده و سبک های دلبستگی در پیش بینی صمیمیت زناشویی را نشان می دهد و می تواند اطلاعات مناسبی را به مشاوران و روان شناسان خانواده ارایه کند. چکیده عربی: جاءت المقالة التی بین یدی القاریء الکریم لهدف دراسة دور الأنماط المدرکة لتربیة الأولاد و أنماط التعلّق فی التنبّؤ بالألفة الزوجیة للنساء المتزوّجات. و تتبع المقالة المنهج الوصفی الارتباطی، و لذلک أختیرت 228 عیّنة من بین النساء المتزوّجات للطلبة فی الحوزة العلمیة بقم فی العام الدراسی 1397 1396 من خلال المنهج العشوائی لأخذ العیّنات وقامت المجتمع الإحصائی للدراسة بالإجابة عن استبیان یونغ (UPI) المختصّة بأنماط تربیة الأولاد، و استبیان کولینز ورید (AAS) لأنماط التعلّق، و استبیان الألفة الزوجیّة لأولیاء. استفاد الباحث من اختبار الارتباط و تحلیل الانحدار خطوة بخطوة لتحلیل المعطیات والنتائج. وأشارت نتائج الدراسة إلی أنّ هناک ارتباط إیجابی وذو معنی إحصائی بین الأنماط المدرکة لتربیة الأولاد کالتنظیم الذاتی والخلل الوظیفی، والانتباه والوقایة، و نمط التعلّق الآمن و بین الألفة الزوجیة. کما أن هناک ارتباط سلبی و ذو معنی إحصائی بین بعض الأنماط لتربیة الأولاد کالقصّ والرفض، والقیود المختلّی ونمط التعلّق القلق و بین الألفة الزوجیة. و دلّت نتائج تحلیل الانحدار متعدد الأبعاد الذی أجری خطوة بخطوة علی أنّ الأنماط المدرکة لتربیة الأولاد کالقیود المختلّة، والانتباه والوقایة، و کذلک نمط التعلق القلق تتنبّأ فی المجموع 31 بالمائة من تباین الألفة الزوجیة. و تکشف هذه النتائج بوضوح عن الدور المهمّ الذی تؤدّیه الأنماط المدرکة لتربیة الأولاد وأنماط التعلّق فی التنبّؤ بالألفة الزوجیّة، کما یمکن تقدیم المعلومات المناسبة للاستشاریین و علماء النفس الأسریین. الکلمات المفتاحیة: الأنماط المدرکة لتربیة الأولاد، أنماط التعلّق، التعلّق غیر الآمن، التعلّق الآمن، الألفة الزوجیّة.

هدف از این بررسی مقایسه پاسخ های ضربان قلب افراد واجد سبک دلبستگی ایمن و ناایمن به تماشای ویدئوکلیپ های مرتبط با دلبستگی بود. بر اساس یک طرح تحقیق شبه تجربی، 30 دانشجوی 18 تا 30 سال (15 نفر دارای سبک دلبستگی ایمن، 15 نفر دارای سبک دلبستگی ناایمن) به روش نمونه برداری دردسترس و از طریق پرسشنامه دلبستگی بزرگسالان (AAQ، هازان و شیور، 1987) انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها، تغییرات شدت ضربان قلب (HR) شرکت کنندگان در طول مشاهده هشت ویدئوکلیپ ایرانی مرتبط با دلبستگی با استفاده از دستگاه الکتروکاردیوگرام (ECG) ثبت شد. نتایج آزمون t مستقل نشان داد که در افراد دارای سبک دلبستگی ناایمن به طور معناداری کاهش سرعت ضربان قلب در هنگام مشاهده سه کلیپ با وزن هیجانی بالا و محتوای منفی، و دو کلیپ با وزن هیجانی پایین و محتوای مثبت، پایین تر از افراد واجد سبک دلبستگی ایمن بوده است. همچنین، سرعت ضربان قلب افراد ناایمن در طول مرحله استراحت به طور معناداری بالاتر از افراد دارای سبک دلبستگی ایمن بود. در مورد نتایج این بررسی در زمینه سطوح برانگیختگی بالا و نظم جویی هیجانی پایین در افراد واجد سبک دلبستگی ناایمن بحث شده است.

سبک های دلبستگی زوجین چه نقشی را در رضایت زناشویی ایفا می کنند؟ نقش تعهد دینی در افزایش یا کاهش رضایت زناشویی چیست؟ پژوهش حاضر در صدد پاسخ به این پرسش، نقش تعدیل کننده تعهد دینی در رابطه بین سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی و صمیمیت زناشویی را مورد بررسی قرار داد. 150 زوج (150 مرد، 150 زن) ساکن شهرستان شهرکرد در این پژوهش به فرم کوتاه مقیاس تجربه در روابط نزدیک (ECR-S)، پرسشنامه تعهد دینی (RCI) و مقیاس صمیمیت (IS) پاسخ دادند. نتایج پژوهش نشان داد که بین سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی با صمیمیت زناشویی همبستگی منفی معنادار و بین تعهد دینی و صمیمیت زناشویی همبستگی مثبت معنادار وجود دارد. هم چنین نتایج حاکی از آن بود که تعهد دینی رابطه بین سبک دلبستگی اجتنابی و صمیمیت زناشویی زوجین را تعدیل می کند، اما رابطه بین سبک دلبستگی اضطرابی و صمیمیت زناشویی را تعدیل نمی کند. میزان رابطه منفی بین سبک دلبستگی اجتنابی و صمیمیت زناشویی در زنان و مردانی که تعهد دینی بالاتری دارند نسبت به زنان و مردانی که از تعهد دینی پایین تری برخوردارند، کمتر است. یافته های این پژوهش نشان داد که تعهد دینی می تواند رابطه منفی بین سبک دلبستگی اجتنابی و صمیمیت زناشویی را کاهش دهد.

زمینه و هدف: اختلال وسواسی-جبری، یکی از جدی ترین مشکلات سلامت روان است. تجارب اولیه رشدی از جمله دلبستگی، نقش مهمی در شکل گیری آسیب روانی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی طرح واره درمانی بر تعدیل سبک های دلبستگی (ایمن، ناایمن اضطرابی و ناایمن اجتنابی) و علائم بیماران مبتلا به اختلال وسواسی-جبری طرح ریزی شده است. روش تحقیق: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، جامعه آماری شامل بیماران مراجعه کننده به کلینیک های روان پزشکی سطح شهر بیرجند بود که بر اساس معیارهای ورود، 32 نفر از آنها با استفاده از روش تصادفی همراه با جایگزینی، وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری داده ها، چک لیست وسواس ییل براون و پرسشنامه سبک دلبستگی Hazen و Shaver بود. داده های جمع آوری شده پس از ورود به نرم افزار SPSS (ویرایش 22)، توسط آزمون های آماری تی تست مستقل، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و بن فرونی، در سطح معنی داری (05/0P<) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمرات پس آزمون و پیگیری سه سبک دلبستگی (ایمن، ناایمن اضطرابی و ناایمن اجتنابی) و نمره وسواس در گروه مداخله تفاوت معنی داری با گروه کنترل داشت (001/0P<). همچنین در گروه مداخله، میانگین نمره دو سبک دلبستگی ناایمن اجتنابی و اضطرابی و علائم وسواس در پس آزمون در مقایسه با نمره پیش آزمون کاهش و نمره سبک دلبستگی ایمن افزایش معنی داری نشان داد (001/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، سبک های دلبستگی بویژه دلبستگی ناایمن اضطرابی ودلبستگی ناایمن اجتنابی با علائم اختلال وسواس مرتبط می باشند و طرحواره درمانی از طریق تعدیل سبک های دلبستگی می تواند باعث کاهش علائم وسواس شود.